چیزی باید این صدا ها را خفه کند، باید این خش خش های مغزی را از من جدا کند،
باید دوباره اشک ریختن را به من بیاموزد، باید مرا به فریاد زدن تشویق کند...
می خواهم سرپا بمانم و ببینم کار این همه اندوه به کجا می رسد.
+ استقامت بی سابقه ای را برای نکوبیدن سر به دیوار به کار گرفته ام.
برچسب:
نویسنده: پرهام جعفری