کجا بودی؟
وقتی که از یاد گل های باغچه دریچه های دولختی ام به خاک خون کشیده میشد
کجا بودی؟
دویده ام... تمام راه را دویده ام... بسیار بسیار بسیار
وسیاهی خشمم را روی درخت ها به جا گذاشته ام ،
به رسم یادگار...
آنگاه که از عقربه دقیقه شمار خود را آویخته بودم،
کجا بودی؟
آنگاه که گل ها را لگد می کردم..
آنگاه که سر کوچه شیره می کشیدم..
آنگاه که توی صورت ها تف می انداختم...
کجا بودی؟
تو که سکندری خوردن را خوب بلد بودی...

برچسب: کجا بودم صدات پیچید,کجا بودم آها یادم اومد,کجا بودم,کجا بودم ای عشق,کجا بودم اهان یادم اومد,کجا بودم کجا رفتم,آکورد حبیب کجا بودم,زنده بودم کجا بودید,
نویسنده: پرهام جعفری